29 Temmuz 2018 Pazar

Ahududu (Frambuaz) Yetiştiriciliği



 Ahududu, üzümsü meyveler grubundandır. Yabani olarak birçok yerde rastlamak mümkündür. Fakat önemli olan ve tarımı yapılan ıslah edil miş kültür çeşitleridir. Yabanilere oran la bu çeşitler daha verimli, gös terişli ve ekonomik kıymet leri çok daha yüksektir. Ahududu, Yurdumuzda özellikle Bölgemizde son birkaç senedir ticari amaçla yetiştirilmektedir.

Ahududu meyveleri çeşitli şekilde değerlendirilmektedir. Taze tüketildikleri gibi konserve, reçel, marmelat, meyve suyu, pasta sanayi ve likör yapımında kullanılmaktadır. Aynı zaman da bolca miktarda C vitamini ihtiva ettiklerinden tedavi edici özelliğine de sahiptir.

Ahududu şoklamaya elverişli olduğundan son yıllarda bölgemizde bazı ihracatçı firmalar dış ülkelere ihracat yapmaktadır. Ülkemiz için çok yeni olan ahududu yetiştiriciliği, özellikle aile işletmeciliği ve iş enerjisinin değerlendirilmesi açısından gelecek için ümit vericidir.

— Ahududu yetiştiriciliği niçin orman içi köylerine tavsiye edilmektedir:

– Toprak ve iklim koşullan ahududu yetiştiriciliği için daha uygundur.

– Bu bölgelerdeki araziler daha küçük parçalar halindedir. Makineli tarım daha azdır.

– Orman arazilerin eğilimli oluşu sebebiyle toprak kaymalarına karşı iyi bir bitkidir,

– Aile ziraatına uygundur.

– Karlı bir tarım koludur. Orman tahribatının önlenmesi açısından çok önemlidir.

– yapılan  çalışmalarda en iyi yetiştiricilik 800-1500 metre rakımda olmaktadır.



2. İKLİM VE TOPRAK İSTEKLERİ:


a) İklim istekleri;

Ahududu yetiştiriciliği için en uygun bölgeler, yazları serin ve hasat vakti yağmur olmayan yerlerdir. Yazları sıcak, kurak ve rüzgarlı olan yerlerde gelişme geriler, meyveler ufak ve çok çekirdekli olur. Çok sıcak bölgelerde yetiştiricilik yapılmamalıdır. Çünkü hasattan önce çok şiddetli sıcaklar meyvelerin olgunlaşmadan yumuşamasına neden olur. En iyi yetiştiricilik senelik yağış ortalaması 750-800 mm. Olan bölgelerde yapılabilmektedir.



B) Toprak İstekleri ;

Toprak bakımından çok seçici değildir. Ancak uygun topraklarda yetiştirildiği takdirde, daha yüksek verim alınır. En uygun topraklar; organik maddece varlıklı, su tutma kapasitesi yük sek ve iyi direne olabilen topraklardır. Çok hafifçe, ağır ve kötü direne olan topraklardan kaçınıl malıdır. Hafifçe asitli topraklar tercih edilmelidir, yani toprak pH sı 6-7 olmalıdır. Toprak derinliği 120-180 santimetre. Olmalıdır. Aksi biçimde kökler derine inemez ve toprak neminden istifade edemez.